Thursday, June 29, 2017

കുരുതി

അച്ചിലിട്ടു വാർത്ത കുറേ മനുഷ്യർ
വരി വരിയായ് നടന്നു നീങ്ങുന്നു.
കാല പ്രഹേളികയുടെ അഗ്നികുണ്ഠത്തിൽ
ചിന്തകളെ ഒന്നൊന്നായ്
കുരുതി കൊടുത്തു.
വെന്തടിഞ്ഞ ചാരത്തിൽ നിന്നും
ഒരു കനൽത്തരി വിത്തായ് മുളച്ചു.
വളർന്നു പന്തലിച്ച ശിഖരങ്ങളിൽ
ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ കായ്ച്ചു.
വേരുകൾ..,
കനൽ വഴികൾ തേടി
സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
.................................ഹാഷി.........

Tuesday, June 27, 2017

ഒരു ചുവന്ന പകൽ

വിലക്കപ്പെട്ട കനി തിന്നതിനാലാദ്യ-
മായവൾ വയസ്സറിയിച്ചു.
ജനലഴികൾക്കപ്പുറം
വയസ്സറിയിച്ചൊരു വാക മരം
രക്ത പുഷ്പങ്ങൾ പൊഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...
ഋതുമതിയായീ മഴയും
തോരാതെ നഗ്നയാക്കപ്പെട്ടു.
ആകാശത്തിൻറെ ഹൃദയത്തെ
ചുംബിച്ച് , ചുവപ്പിച്ച്
സൂര്യനും വയസ്സറിയിച്ചു.
.............
തീണ്ടാരിപ്പാടകലെ
വിലക്കപ്പെട്ട,
ഒരു ചുവന്ന പകൽ കൂടി അണയുന്നു....
......                                         ഹാഷി

Thursday, September 15, 2016

നിനക്ക്.

നിനക്കു വേണ്ടി മാത്രം എഴുതാനായ് വരികൾ തേടി ഞാൻ ചിന്തയുടെ കുന്നും മേടുകളും താണ്ടി...  കടലിൻറെ പൂർണ്ണതയിലലിയുന്ന നദികളിൽ നിന്നും അടിഞ്ഞു കൂടിയ സ്വരാക്ഷരങ്ങൾ .
വറ്റിയ പുഴയുടെ ആകാശത്തിൻറെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും ഖനിച്ചെടുത്ത ചില്ലക്ഷരങ്ങൾ. കാട്ടു പൂക്കളുടെ സുഗന്ധവും നിറങ്ങളും വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളായി.
രണ്ട് മുറിവുകളായ് പിരിയുന്ന  വഴിയുടെ ഒറ്റ മുറിവിൽ നിന്നും ബിംബങ്ങളും രൂപകങ്ങളുമെടുത്തു.
 വൃത്തങ്ങൾ വേണ്ട! അതിരുകളാണവ,
കൂർത്ത മുള്ളുകളാൽ തീർത്ത... വേലിപ്പടർപ്പുകൾ!
മൗന ഗർഭത്തിൻറെ കടലാഴങ്ങളിൽ നിന്നും പിറന്ന വാക്കുകൾ.
ആത്മാവിൻറെ ഊഷര ഭൂമികയിൽ കിളിർത്ത വേദനയുടെ വിത്തുകൾ....
............ ലിപിയില്ലാത്ത ഭാഷയിൽ പെറ്റ ചാപിള്ളയെയോർത്ത് ഞാൻ കരഞ്ഞു.....

Saturday, September 10, 2016

ഇവിടെ


ഈ വഴി തിരിയുന്നിടം...
ഇവിടെ വെച്ചാണ്,
പണ്ടെന്നോ നടക്കാനിറങ്ങിയ
ആ ജീവ ബിന്ദുക്കൾ
വഴി പിരിഞ്ഞത്.
ജീവൻറെ കാൽപ്പാടുകൾ പതിഞ്ഞ
മണൽത്തരികളിൽ
പറ്റിപ്പിടിച്ച ചോരക്കറ!
ആത്മാവിൻറെ ചില്ലു തരികളിൽക്കൂടി
ആദ്യത്തെ വെളിച്ചം കടന്നതും
ഇവിടെ വെച്ചാണ്...
നിഴലുകൾ മൂടിയ ആത്മാവിന്
കറുത്ത പകലിൻറെ ഇരുട്ട്!
ഇവിടെ നിന്നാണ് ,
ജീവൻറെ സമുദ്രത്തിലേക്കുള്ള
നിലയ്ക്കാത്ത പ്രയാണം തുടങ്ങുന്നതും ,
ഒടുവിൽ ഒരു കടൽ വറ്റിയ ശൂന്യതയിൽ ബാക്കിയാവുന്നതും...
ഇവിടെ ഇതിഹാസം പിറക്കുന്നു!
ചിരിക്കുന്നു....കരയുന്നു!

Wednesday, August 24, 2016

അപരിചിതർ

ഹേ, സഹോദരാ...
നിനക്കു ഞാൻ
ഒരു മരീചികയാണ്
എനിക്കു നീയും.
എങ്കിലും,
നിൻറെ കണ്ണുകളിലെ
നിനക്കു കാണാൻ കഴിയാത്ത
പൊട്ടിയ ചില്ലിലൂടെ
ഞാനെന്നെ കാണുന്നു.
എന്നെ തിരഞ്ഞ് മാത്രം
ഞാൻ നിന്നിലേക്ക്
പാഞ്ഞടുക്കുന്നു..
നീ എന്നിലേക്കും...

നീയും ഞാനുമെന്ന
മിഥ്യയ്ക്കുമപ്പുറം
ഒരു തുള്ളിയിൽ നിന്നും പിറന്ന
സമുദ്രമാണ് നാം,
അപരിചിതർ!

Sunday, December 27, 2015

മനുഷ്യൻ

നീയും ഞാനും...
എല്ലാരും...
ഒറ്റപ്പെട്ട ഓരോ
ദ്വീപുകളാണ്...
(അങ്ങനെയല്ലെന്ന് ധരിക്കുമെങ്കിലും)
ആഴങ്ങളിൽ,
അമൂല്യ നിധികളൊളിപ്പിച്ച,
നിഗൂഢ ദ്വീപുകൾ!
നമ്മെ ചുറ്റിയ ഈ
കടൽ താണ്ടി
നിന്നിലേക്കെത്താൻ
സമയമായിട്ടില്ല
എനിക്കിനിയും..
ഞാനെൻറ ആഴങ്ങളിൽ
തിരയുകയാണിപ്പോഴും!

Wednesday, March 11, 2015

നാവു മരങ്ങള്‍!

 
നാവു മരങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങള്‍ ?
അതൊരു വിഷം കായ്ക്കുന്ന മരമാണ്.
നാവുകള്‍ കെട്ടുപിണഞ്ഞ് ,
വിസര്‍ജ്യങ്ങളാല്‍ വികൃതമായ ,
വൃത്തികെട്ട മരം!
ഒരു പക്ഷിക്കുഞ്ഞിനോട് പോലും
ദയ കാണിക്കാതെ ,
ചിറകുകള്‍ കരിയിച്ചു കളയുന്ന തീ മരം!

ചുവരുകളെല്ലാം 'SILENCE PLEASE'
എന്നലറി വിളിച്ചപ്പോള്‍
ഞാനെന്‍റെ നാവറുത്ത്
പോക്കറ്റിലിട്ടു !
പക്ഷേ ,
ഞാനൊരു നാവുമരത്തിന്റെ
ചുവട്ടിലകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്
ഇതെപ്പോ പൊട്ടി മുളച്ചുന്ന്‍
പോലും എനിക്കറിയില്ല !

ഓരോ കൊമ്പിലും
അനേകായിരം നാവുകള്‍!
ചിലതിനു ചാട്ടുളിയെക്കാള്‍ മൂര്‍ഛ!
ചിലത് നക്കി നക്കി മനം പുരട്ടുന്നു.

ആകാശത്തിന്റെ ഒരു തുണ്ടു പോലും കാണിക്കാതെ
എനിക്ക് ചുറ്റും ഈ നാവുകള്‍ കെണിയൊരുക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
എന്ത് ചെയ്യും?
ഒന്നു നിലവിളിക്കാനായി ഞാനെന്‍റെ  പോക്കെറ്റ്‌  തപ്പി
പടച്ചോനെ !
അപ്പോഴേക്കും ഒരൊറ്റക്കൊമ്പില്‍
എന്നെ കെട്ടിത്തൂക്കിക്കഴിഞ്ഞു!!!