പക

പ്രണയം കൊണ്ട് മുറിവേറ്റപ്പൊഴായ്രുന്നു
ആദ്യമായി ഉള്ളിലെ പിശാച് കെട്ടഴിച്ച് ചാടിയത്.
നീ തന്ന വൃണങ്ങളിൽ തേരട്ടകൾ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.
ആദ്യം നിറങ്ങൾ എഴുതിയ വിരലുകളിൽ.
വാക്കുകൾക്ക് നിറം വറ്റി!
പിന്നെ ചിന്തകളിലൊട്ടിക്കിടന്നു
കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞിട്ടും പോയില്ല.
നീ നനയ്ക്കുന്ന ഒരു പാഴ്മരത്തിലായിരുന്നു അവ വസിക്കുന്നത്, എന്റെ മേൽ തേരട്ടകൾ കൊഴിയുന്ന പൊള്ള മരം!
വെട്ടിക്കളഞ്ഞു!
പ്രണയം പൂത്തിരുന്ന കൊടും കാട്ടിൽ
ആ പിശാച് ഒറ്റയ്ക്കായി... അങ്ങനെ
അതൊരു ചുടു കാടായി. 

അപൂര്‍ണ്ണം

മുൻപ് എഴുതിയ വരികളിലൂടെ
ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന് കേറിയിറങ്ങണം.
പഴയ 'ഞാനു' മായ് സൌഹൃദം പുതുക്കാൻ.

വാചാലയായി 'ഞാൻ'  പറയുന്നത്
വെറുതെ കേട്ടിരിക്കാൻ.
വേദനയെ, നുറുങ്ങു സന്തോഷങ്ങളെ,
അസ്വസ്ഥതകളെ, ദേഷ്യത്തെ,
എല്ലാ വികാര വിചാരങ്ങളെയും
വെറുതെ കേട്ടിരിക്കാൻ.

പ്രണയം കൊണ്ട് പൂര്‍ണമായെന്നെ-
ഴുതിയ നിമിഷങ്ങളെയോർത്ത്
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വരണം.

തനിച്ച്,  ഈ കടലാസിന്റെ ഓരത്തിരുന്ന്
നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു വാക്കുകള്‍ പെയ്യുന്നതും കാത്ത്.
ഉള്ളിലെ ആകാശത്ത് കവിതക്കാറ് കെട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നും,  പെയ്താൽ ഉടനെ കൂടെക്കൂട്ടണംന്നും പറഞ്ഞ് വേദന,
ഒരു കാലൻ കുടയും പിടിച്ച് ഇങ്ങനെ തികട്ടി നില്ക്കുന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ വേദന ചൂടിയ ഭ്രാന്തൻ കുടയിൽ
തുളഞ്ഞ മുറിവുകളുടെ എണ്ണം പോരെന്നും പറഞ്ഞ് കവിത പെയ്യാൻ മടിച്ചു ചിണുങ്ങി നിന്നു.

ഉള്ളിൽ ഒരു മരമുണ്ടായിരുന്നു. 

വേരുകൾ അത്ര മേൽ നെഞ്ചിൽ പടർന്ന

ഒരു കൂറ്റൻ ഭ്രാന്തൻ മരം. 

പിഴുതെടുത്തു കളയൂ

വേരുകളിൽ ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച്

എന്റെ രക്തം ഉണ്ടാകും. 

എല്ലാം തുടച്ചു കളയണം. 

എനിക്ക് വേണ്ടത് ആ ശൂന്യതയാണ്! 

പേക്കിനാവോരിയിട്ട ഒരു നരച്ച രാത്രി
മരുന്നു കൊടുത്തു മുറിവ് വാങ്ങി
മുറിവിലൂടെ പനിച്ചു വിളറിയ
ഒരു കവിത കിതച്ചു കേറി.
പിന്നെ,
വേദനയെ എഴുതാനാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ്
ചങ്കൂറ്റിക്കുടിച്ച്,
എന്റെ ശവത്തിൽ ചവിട്ടി
അത് നടന്നകന്നു! 

പാപി

                           
                            അവളെപ്പോലെ ഉടുത്തില്ല,
                            നാണിച്ചു ചിരിച്ചില്ല,

                         അശ്ലീലമശുദ്ധിയാമുടലുകൾക്ക്
                         അടക്കമൊതുക്കമൊന്നുമേയില്ല!

                             സദ്ഗുണ സദാചാര
                             ബോധമേതുമില്ലാത്ത
                             കൊടും പാപി!!

കൗൺസിലിംഗ്

**********************************
വക്ക് പൊട്ടിയ വാക്കുകളാണെന്നും പറഞ്ഞ്
കവിതയെ  കൗൺസിലിംഗ് നു കൊണ്ടു പോയി.
    "വാക്കുകളിൽ നിറയെ മുള്ളുകളാണല്ലോ?"
  _"അത് പ്രണയം നട്ടതാണ്. "
    "വർത്തമാനത്തിലിത്രയ്ക്ക്
    അഹമ്മതിയോ ?!"
  _"കടലാസു പൂമരച്ചില്ലകളാണത്.."
    " വെട്ടിക്കളഞ്ഞൂടെ?"
  _"വെട്ടിക്കളഞ്ഞതൊക്കെയും,
    ഇത്തിൾക്കണ്ണികളായ് വരും"
    "മതിയാക്കൂ ഈ ധിക്കാര ശബ്ദം!"
  _"മുളങ്കാടുകളുടെ സീൽക്കാരമാണത്.. "
    " അല്ല, ശരിയല്ല ഈ ധിക്കാരം
    മുളയിലേ നുള്ളിയെറിയണം. "
  _" എത്ര പൂക്കളെ നുള്ളിയെറിഞ്ഞു? "
    " പാപമാണ് നഗ്നമായ ഈ വാക്കുകൾ
    മഹാ പാപം!! "
 _" വേരുകളിൽ വിഷം പുരട്ടുന്നത്  പാപമല്ലേ? "
   " ശാന്തമാകൂ.. "
_" അശാന്തമാണ് ചിന്തകളുടെ
  ഈ മഴക്കൂണുകൾ"
"മിണ്ടാതെ കണ്ണടച്ചു കിടക്കൂ
ഇതൊരു ടെൻഷൻ തെറാപ്പിയാണ്. "
_" ഒരു നിമിഷം കണ്ണു തുറന്നു നോക്കൂ
ഉള്ളിൽ കൊടും കാടാണ്..
കടും പച്ചക്കാട്! "
..................... ഹാഷിദ ഹൈദ്രോസ് .....